Tattoos

In mijn werkende leven tatoeerde ik..ik doe het nog steeds,maar bij vrienden en familie en af en toe nog een nieuw canvas.

Mijn man Ron heeft ook tattoos van me en wil er nog bij....maar ik vind dat altijd een beetje eng.

Stel dat ik op z'n benen werk en ik trigger die rls vsn hem..

Gek genoeg gebeurt dat dus nooit en hij neemt geen kleine dingen.

Neeeeee,hoor ik dan..dat moet groter hoor.

Maar hij is zelf ook lang,dus we doen wat past.

Hij ondergaat mijn geprik zonder een krimp te geven...geen enkele spasme in zn been..geen trilling..nix, nakkes,nada.

Napijn?..Nooit van gehoord..rls na de sessie..nooit.

Ik blijf dat apart vinden,want als we sexen(ik zeg het nu maar even openhartig en duidelijk..we zijn met zn allen een parkinson familie toch),schiet het geregeld in zn benen.

En ik kan m moeilijk tattoeren terwijl we bezig zijn toch...

Bijna alles kan m triggeren...wel lopen,niet lopen..beenmassage..geen beenmassage..tegendruk of niet..alles behalve tattoo zetten.

Gelukkig maar,want ik doe dat nog zo graag en mn hand is nog vast.

Fijne avond iedereen en tot schrijfs..knuffelz van Mirella en Ron.😘