Het oog van de meester.

Er moet me even iets van het hart en ik denk dat meerdere partners van parkinsonpeople dat ook meemaken.

Waarom,echt..waarom vertel ik hem iets en neemt hij het niet aan...en vervolgens zegt de fysio/neuroloog/huisarts/logo en ergotherapie exact hetzelfde en dan doet hij t wel.

Vanmorgen nog..ik blijf herhalen dat hij de rollator dichter bij hem moet houden,anders gaat t ding steeds verder van hem af en ligt hij straks in terra firma.

Wel horen,maar niet doen..:'het lukt niet'....

Aangekomen bij fysio...de therapeute(prima vakvrouw met veel begrip),zegt precies hetzelfde tegen hem en hij volgt haar bevel keurig op...de hele sessie.

We zijn nog niet buiten of hij duwt de rollator weer van hem af.

Ik zeg tegen hem dat bewegen extreem belangrijk is...niet van zn plaats te krijgen...onze neuroloog zegt dat hij meer moet bewegen en hij doet t.

Wat is dat toch voor iets raars...ik zeg zulke dingen niet om te zeuren ,maar om het voor ons beiden behapbaar te houden.

Het zorgt soms ook voor hilariteit..laats zei jij tegen me dat ik zeurde...niet wetende dat de neuroloog achter hem stond en hem toesiste dat ik gelijk had.😂😂😂.

De schaapachtige uitdrukking op het gezicht was onbetaalbaar en hij danste nog net niet de spreekkamer in.

Vandaag ging super..naar de pannekoekenboerderij in het Amsterdamse bos..heen en terug vanaf de parkeerplaats achter de rollator als een jonge god..wat een fijne middag.

Fijne zondagavond iedereen🍀