Regelen

Er komt bij parkinson altijd veel geregel kijken.

Even gauw ergens heen gaat niet meer..even gauw wat dan ook is al lang niet meer aan de orde.

Gisteren was er een kleinkind jarig en daar wilden we natuurlijk naartoe.

Medicatie lag klaar..cadeautjes,autosleutels en rollator in de aanslag.

En dan begint het...hij moet altijd plassen voor hij weggaat..en dat duurt lang.

Ik weet dat natuurlijk en we houden er rekening mee,maar je begint dus al met inplannen ruim voordat je weggaat.

Klaar met het toilet..andere schoenen aan,want deze zitten niet lekker..ok.(en waarom zitten die spuuglelijke nou wel weer goed).

Dan komt het volgende dilemma...is het warm genoeg voor alleen je blote tshirt of moet er nog iets over aan.

Dat kan eindeloos duren..en uiteindelijk neemt hij het dan mee voor de zekerheid.

Ik ga hem niet opjagen,want dan slaat hij op slot en komen we helemaal niet weg.

Ok..we kunnen..rollator in de achterbak..dat doet hij zelf want de keren dat ik hielp heeft me al meerdere keren hechtingen opgeleverd.

Plaats van bestemming een goed plekje zoeken,want hij kan niet overal makkelijk eruit.

Gelukkig hadden we dit keer mazzel...rollator eruit..cadeautjes mee..we hebben t weer netjes gered.

Wat mij opvalt bij hem is de besluiteloosheid die steeds meer toeneemt bij bepaalde dingen..ik moet soms daadwerkelijk duidelijk zeggen dat ik een ja of nee wil horen..is dat bij andere parkinsonners ook zo?

Ik lees graag de blogs en ervaringsverhalen..van de parkinsonner zelf,maar zeker ook van de mensen die er direct mee te maken hebben.

Hoe gaan jullie er mee om..redden jullie het mentaal(ik nl niet altijd).

Iedereen weer kracht en liefde toegewenst en tot de volgende keer