Vakantietijd

Wat hebben we een prachtige tijd gehad in de vakanties door de jaren heen. En wat genoot mijn man van onze twee jongens, ging erop uit met ze en vaak waren we in Italië in de zomers.

Nu bedenk ik een andere creatieve manier om door de komende weken heen te komen. Op woensdag stopt onze gezamenlijke koffie ochtend. Daar heeft hij ook een lichte connectie met 3 mannen en ik zie dat hij dit prettig vindt. Een plek waar ook mijn 83 jarige moeder mee naartoe gaat. We zijn vaak een 3 eenheid.

Bij onze jongste zoon vinden ingrijpende verbouwingen plaats en tot 10 jaar geleden wist hij de electra te maken of veranderen. Nu komt hij ons kleinkinderen knuffelen en gaat buiten zitten, hij vind ze erg druk soms, maar we kunnen sommige situaties niet uit de weg gaan. Tot vijf jaar geleden pastte hij 3 volle dagen op onze kleinzoon. Ik had een winkel naast onze woning en hield onbewust ook alles thuis in de gaten. Hij reageerde trager merkte ik, maar noch de huisarts noch ik kon er een vinger op leggen. Onze kleindochter zit op een kinderdagverblijf, maar elke week haal ik ze beiden op voor een middag spelen en zonder de ouders erbij gaat dit prima.

Deze vakantieweken gaat gelukkig de dagbesteding door, vastigheid voor ons beiden. Daarnaast gaan we dagjes op pad naar overzichtelijke plekken. Een dagje naar Friesland voor een boottochtje, kijken bij de fietsvierdaagse in Drenthe, ik zoek wel wat uit. We slapen thuis, voor ons beider nachtrust beter, ergens vreemd zorgt voor onrust 'snachts.

Het is anders, maar we hebben mooie plekken bezocht in de jaren zonder Parkinson en nu doen we dit op een andere manier.