Waar denk je aan?

Vandaag was een dag met een rouwrand. Vandaag was de verjaardag van mijn broer, hij is 2 jaar geleden overleden en ik mis hem vreselijk. Nu alleen is daar mijn moeder die haar kind ook erg mist, dus als ik daar binnen loop zet ik een vrolijk gezicht op en vandaag veel over hem gepraat met haar.

R vindt emoties erg ingewikkeld. Ik mis een arm of opbeurende zin op zo'n dag als vandaag. Nou heeft hij het daar altijd lastig mee gehad maar nu is het laatste restje ook weg.

Maar op de een of andere manier was het ook niet zijn dag. Kribbig wordt hij als ik vraag of hij op Tessa heeft gereageerd. Een klein robotje in een bloempot die hem helpt herinneren dat hij zijn medicatie moet nemen of naar de fysio moet.

Over de hele dag genomen denk ik dat ik 10 woorden heb gehad.

Waar denk je aan, denk ik dan. Dus als ik dat vraag ook geen antwoord. Een paar keer tijdens het doen van de boodschappen had hij zijn freezing momenten, ik pakte hem bij de arm en zeg dat we even een stapje opzij doen want niemand kan er langs. Daar reageert hij wel op, maar het was niet zijn dag. Morgen weer een nieuwe dag, en dan gaat hij naar zijn mede Parkinson maatjes. Mijn dag ligt open.