De prijs van biologisch 🥦

Een paar dagen geleden keken Peter en ik naar Keuringsdienst van waarde, de uitzending van 16 oktober over de prijs van biologische producten. En eerlijk gezegd werd ik er behoorlijk boos van.
Wij eten zoveel mogelijk biologisch. Sinds Parkinson een rol speelt in ons leven, zijn we ons nog bewuster geworden van wat we eten en hoe ons voedsel wordt geproduceerd. Vooral het gebruik van bestrijdingsmiddelen in de landbouw houdt ons bezig. Er zijn immers steeds meer aanwijzingen voor een verband tussen blootstelling aan bepaalde pesticiden en Parkinson. Dat betekent natuurlijk niet dat biologisch eten Parkinson kan voorkomen of behandelen, maar voor ons is het wel een bewuste keuze.
En voor die keuze betalen we behoorlijk wat extra. Dat weten we en dat hebben we ervoor over. Maar na deze uitzending vraag ik me af: waar betalen we eigenlijk allemaal voor?
Uit onderzoek van de Consumentenbond blijkt dat biologische producten gemiddeld 66 procent duurder zijn dan gangbare producten. Twee jaar geleden was dat nog 48 procent. Natuurlijk begrijp ik dat biologisch produceren meer kan kosten. Boeren hebben vaak meer werk, mogen minder bestrijdingsmiddelen gebruiken en hebben soms een lagere opbrengst. Daar mag best een eerlijke prijs tegenover staan.
Maar vervolgens liet het programma iets zien wat ik werkelijk niet begrijp.
Een biologische champignonteler krijgt ongeveer 30 procent meer voor zijn product, terwijl de consument in de supermarkt meer dan het dubbele betaalt. Biologische rucola kost soms maar liefst 35 euro per kilo, terwijl de Italiaanse producent aangeeft drie euro per kilo te vragen. En een biologische bonenteler krijgt voor verschillende soorten bonen dezelfde meerprijs, terwijl die bonen in de supermarkt heel verschillend worden geprijsd.
Waar blijft dat geld dan?
Volgens deskundigen in het programma gebruiken supermarkten een systeem van margemixen. Sommige producten worden bewust goedkoop gehouden, terwijl op andere producten een hogere marge wordt gerekend. En biologische producten blijken daar bijzonder geschikt voor. Want wie bewust biologisch koopt, is vaak bereid meer te betalen.
Met andere woorden: onze bereidheid om een verantwoorde keuze te maken, wordt mogelijk gebruikt om ons extra te laten betalen.
En dat vind ik behoorlijk wrang.
Biologisch eten zou juist voor veel meer mensen bereikbaar moeten zijn. Niet alleen voor degenen die zich die hogere prijzen kunnen veroorloven. Bovendien zijn er ook kosten van gangbare landbouw, zoals milieuschade, die niet rechtstreeks op het prijskaartje staan. Ook daar zouden we eerlijker naar moeten kijken.
Wat me misschien nog wel het meest stoorde, was dat de grote supermarkten nauwelijks duidelijkheid wilden geven over hun prijsbeleid. Als je zulke forse prijsverschillen rekent, mag je toch verwachten dat je kunt uitleggen waarom?
Wij blijven voorlopig biologisch eten. Niet omdat we denken dat daarmee alle risico’s verdwijnen, maar omdat we ons prettiger voelen bij een manier van voedsel produceren waarbij minder synthetische bestrijdingsmiddelen worden gebruikt en meer aandacht is voor natuur en dierenwelzijn.
Maar ik zou graag zien dat ons extra geld vooral terechtkomt bij de boeren die daarvoor hun best doen. Niet dat biologisch eten vooral een handig verdienmodel voor de supermarkt wordt.
Want bewust boodschappen doen is één ding. Maar ik heb er weinig behoefte aan om bij de kassa ook nog eens extra te betalen voor mijn goede geweten.
1 reactie
Wanneer je bent ingelogd kun je alle reacties lezen en zelf reageren.
Bekijk 1 reactieLog in of maak een account aan.