Bewegen en ontmoeten in het Parkinsoncafé 🧘

Vanavond was het weer Parkinsoncafé, dit keer met beweging als thema. En dat hebben we geweten.

We trapten af met een korte maar fanatieke zumbales. Op opzwepende muziek kwam de hele groep in beweging. Met zo’n 30 aanwezigen deed bijna iedereen mee. De één strak in de maat, de ander iets creatiever, maar dat maakte het eigenlijk alleen maar leuker.

Daarna schakelden we over naar een half uur stoelyoga. Even landen, ademhalen en spieren ontdekken waarvan je niet wist dat je ze had.

Wij zitten zelf in het bestuur van het café en Peter heeft daarin een vaste taak: hij maakt de verslagen voor de website. Een perfecte rol, want het gaf hem vanavond ook meteen een uitstekend excuus om het dansgedeelte over te slaan. Iemand moet tenslotte het geheel objectief kunnen vastleggen, toch ? 😉

Na het bewegen was het tijd voor minstens zo’n belangrijk onderdeel: bijkomen. Met vegetarische snacks en een drankje werd er volop nagepraat. Gesprekken die vanzelf op gang komen, mensen die je weer even ziet en het vertrouwde gevoel van herkenning.

Wat me steeds meer opvalt, is hoe waardevol deze avonden zijn. Je steekt er altijd wel iets van op, maar het zit ‘m vooral in het samen zijn. In de gezelligheid, het contact en het gevoel van herkenning.

Niet alleen bezig zijn met Parkinson, maar ook met alles wat het leven leuk en de moeite waard maakt.

En eerlijk is eerlijk: een beetje bewegen, een beetje lachen en een lekker drankje en hapje, dat is eigenlijk gewoon een hele goede avond.