Waarom ‘geluk’ een plek verdient in de behandeling van Parkinson

Vandaag lees ik op LinkedIn een bericht van neuroloog Bas Bloem dat me raakte. Hij beschreef een man met Parkinson die tijdens het zwemmen zijn klachten vrijwel niet ervaarde. Zijn beleving: vrijheid, ontspanning, geluk. Terwijl objectieve analyse liet zien dat zijn motoriek nauwelijks verbeterde:

Dat contrast zegt mijn inziens heel veel.

In de zorg wordt er vaak gekeken naar wat meetbaar is: motoriek, scores, progressie. Logisch, want dat geeft houvast. Maar dit voorbeeld laat zien dat wat iemand ervaart minstens zo belangrijk is, en soms zelfs misschien wel belangrijker.

Voor mij is dit geen theoretisch verhaal. Als ik naar Peter kijk valt mij daarin steeds op dat hij continue bewuste keuzes maakt om alles uit het leven te halen wat hem gelukkig maakt. We proberen samen zoveel mogelijk “tijd naar voren te halen”. Niet wachten tot later, maar nu leven.

Dat zit in alles wat we doen. Samen fietsen, koken en genieten, eropuit gaan, tijd met vrienden, maar ook gewoon thuis zijn - een serie kijken, puzzelen, een goed boek lezen. En de momenten die je koestert: vakanties, herinneringen maken, warme tijd samen.

Het is geen ontkenning van de ziekte. Het is een manier om ermee om te gaan.

Geen energie verspillen aan wat niet goed gaat, maar bewust kiezen voor wat er nog wél is. Het glas halfvol. Dat is hoe hij erin staat.

Ik geloof dat daar een kracht in zit. Misschien een beetje een self-fulfilling prophecy: hoe je kijkt naar je situatie, beïnvloedt hoe je die beleeft. Geluk is niet volledig maakbaar, maar je kunt het wel opzoeken en deels zelf creëren.

Dat betekent niet dat alles altijd makkelijk is. Parkinson is er, en blijft er. Maar binnen die realiteit is er ruimte om te leven, te genieten en betekenis te geven aan je dagen.

Misschien is dat wel de belangrijkste les: dat goede zorg niet alleen gaat over wat we kunnen meten, maar ook over wat het leven de moeite waard maakt.

En misschien zouden we die vraag vaker moeten stellen — niet alleen in de spreekkamer bij de neuroloog, maar ook daarbuiten: wat maakt jouw dag vandaag de moeite waard?