Vandaag bijvoorbeeld

Hij stond uit..niet een beetje,maar heel erg en dan is er geen verstaanbaar woord uit te krijgen.

Hij had pilletjes gekregen om beter te slapen,maar die werkten voor geen meter en ze hadden geen beste invloed op zijn humeur... we moesten ook nog ergens heen met onze oude tuut en ik verdwaal zelfs in de badkamer,dus..stress.

En dat zal je altijd zien..dan heb je een beetje haast en dat werkt niet bij een meneer met parkinson...de weg wijzen moest dus met waze,maar dan moet hij het adres wel goed intikken.

Ron heeft een paar enorme handen en heeft met 1 vinger het halve toetsenbordje van de samsung te pakken.

Ik word daar zeer nervjeus van en dan rij ik helemaal verkeerd...

Uiteindelijk zijn we toch op de plaats van bestemming beland en reed ik zelfs in 1 keer terug.

Ik heb nog genoeg te schrijven,de ene keer wat meer dan de andere....fijn als jullie t lezen..wij zullen andere blogs zeker ook lezen!

Knuffelz van Ron en mij.