Niet alles willen fixen

Dat is een van mijn problemen, ik wil voor iedereen alles fixen.

Dit werd tijdens mijn eerste sessie met de psycholoog duidelijk. En met een paar handvatten probeer ik ermee aan de slag te gaan. Dit betekent luisteren en niet meteen naar een oplossing zoeken. Geldt ook voor mijn kinderen, moet ook meer voor mezelf gaan.

En zo werkt het ook met Roelf. Ik ben zo geen verzorger, dacht ik, maar in de afgelopen jaren loop ik steeds harder en naarmate de Parkinson klachten toenemen sta ik bijna altijd aan en probeer te voorkomen dat hem iets overkomt. Ik denk zelf ook door de vele zwijgzame dagen, ik ga dit invullen met mijn lichterlijke ADHD gedrag. En dat is een uitputtingsslag als je zelden een respons krijgt.

Maar het zijn de kleine momenten waar ik energie uit haal. Roelf heeft pleisters voor het cognitieve gedeelte, hij kreeg er alleen een allergische reactie van. De neuroloog belde gisteren hierover dat er een middeltje voor was, moest hij eerst op zijn arm spuiten en dan als het ingedroogd is de pleister erop. Toen ik het flesje uitpakte zag ik dat het een neusspray was.....maar ja, het klopte toch echt met het recept. We proberen het. En gisteravond kreeg ik zowaar een verhaal te horen wat er gebeurd was in de groep op de dagbesteding. En dat was een verhaal met humor verteld. Ik zag heel even een minuut of 10 de oude Roelf en dat was zo fijn. Op dit verhaal teerde ik de avond en voor mij werd duidelijk dat hij goed zit in de groep, ook de extra dag. En wat heb ik daar een buikpijn over gehad.

Ik heb nog 5 sessies te gaan bij de psycholoog, en ik kijk uit naar de tips en dat ik gewoon even mijn ei kwijt kan scheelt al zoveel.