De nieuwe neuroloog.

Voor de afspraak met de nieuwe neuroloog heb ik een belangrijke vraag meegenomen. En dat is of er al meer duidelijkheid gegeven kan worden omtrent de diagnose. Namelijk MSA danwel ziekte van Parkinson. Na het horen van mijn verhaal en het lichamelijk onderzoek met de diverse testen komt de neuroloog tot de conclusie, dat het hoogstwaarschijnlijk de ziekte van Parkinson is, vanwege het levodopa-responsief-zijn. Dit houdt in, dat de levodopamedicatie het gewenste effect heeft op mijn Parkinson symptomen. In de differentiaal diagnose blijft echter MSA staan. En daar eindigt onze afspraak mee. Op zich best goed nieuws, denk ik dan. Een reden voor een gebakje; zoals ik intussen elke kleine overwinning aan het vieren ben. Gaandeweg krijg ik toch weer last van dystonie, plots het gevoel dat ik niet in beweging kan komen, vertraging in beweging en denken, duizeligheid. Een halfjaar later heb ik weer een afspraak bij de neuroloog. Deze schrijft mijn klachten toe aan deels end-of-dose, dus als ik toe ben aan het medicatiemoment, en deels de problematische ontlasting. Ik krijg een verwijzing naar de diëtist en de levodopadosering wordt weer opgehoogd. We spreken af, dat ik over een halfjaar een afspraak zal krijgen bij de Parkinsonverpleegkundige en over een jaar weer bij hem. 

De volgende keer: Het bezoek aan de Spoedeisende Hulp.