Laat die klok toch met rust! 🕰️

Het is weer zover. In de nacht van 24 op 25 oktober gaat de klok een uur achteruit. We krijgen er een uur slaap bij, zeggen ze dan. Alsof je dat zomaar cadeau krijgt!

Ik ben geabonneerd op de nieuwsbrief van de Hersenstichting en kreeg deze week een mailtje over de wintertijd. Daarin las ik dat dat halfjaarlijkse gedraai aan de klok eigenlijk helemaal niet goed is voor onze gezondheid. En dat geldt voor iedereen, met of zonder Parkinson.

Bij ons thuis ligt slapen sowieso wat ingewikkelder. Peter heeft naast Parkinson een REM-slaapstoornis. Tijdens zijn dromen kan hij bewegen, praten of roepen. Soms lijkt het alsof hij midden in de nacht al aan zijn parkinsonbokstraining begint 😉. En ik lig ernaast. Een goede nachtrust is dus niet vanzelfsprekend. Op advies van zijn somnoloog/neuroloog gebruikt Peter tegenwoordig een speciale blauwlichtbril. Die helpt hem om zijn slaap-waakritme te verbeteren. We merken zeker verschil, al is zijn slaap nog lang niet stabiel.

Juist daarom vond ik dat bericht van de Hersenstichting zo interessant. Onze hersenen hebben namelijk een biologische klok, die vooral wordt aangestuurd door daglicht. Door twee keer per jaar de klok te verzetten, raakt dat natuurlijke ritme tijdelijk verstoord. En dat kan gevolgen hebben voor onze slaap, ons geheugen, onze stemming en hoe fit we ons overdag voelen. Een goede nachtrust is bovendien belangrijk voor gezonde hersenen, ons hart en onze bloedvaten en ons afweersysteem. Het gaat dus om meer dan een paar dagen wat slaperig zijn.

De Hersenstichting pleit daarom voor het afschaffen van de klokwisseling en voor een permanente wintertijd. Die sluit beter aan bij onze biologische klok, vooral omdat we 's morgens voldoende daglicht nodig hebben. Natuurlijk vind ik die lange, lichte zomeravonden heerlijk. Maar als vaste wintertijd beter is voor onze gezondheid, wil ik best wat eerder van het avondzonnetje genieten.

In Europa praten ze al jaren over het afschaffen van de klokwisseling. Tot nu toe zonder resultaat. En dus zetten we op 25 oktober de klok weer een uur terug.

Peter probeert met zijn lichtbril zijn biologische klok op koers te houden, terwijl wij met z'n allen besluiten die klok twee keer per jaar te ontregelen. Ik vind dat toch een beetje de omgekeerde wereld.

Misschien moeten we gewoon eens ophouden met dat gedraai aan de tijd. Onze hersenen hebben al genoeg te doen!