Het effect van intensieve training op de ademhaling bij mensen met de ziekte van Parkinson

Nieuws

Mensen met de ziekte van Parkinson hebben vaak zwakkere ademhalingsspieren. Dit zijn de spieren die nodig zijn om in en uit te ademen. Als deze spieren minder sterk zijn, kunnen mensen sneller kortademig worden en minder goed bewegen. Ook kan het hoesten minder krachtig zijn, waardoor slijm minder goed wordt opgehoest. Dit kan de kans op luchtweginfecties vergroten. Ademspiertraining wordt al gebruikt bij andere ziekten om de ademhaling te verbeteren. Toch is er nog weinig goed onderzoek gedaan naar dit soort training bij mensen met de ziekte van Parkinson. In eerdere studies werden meestal alleen de inademingsspieren of alleen de uitademingsspieren getraind. In deze studie kozen de onderzoekers voor een andere aanpak: zij trainden beide spiergroepen tegelijk, met een hoge intensiteit. Het idee was dat dit een sterker effect zou kunnen geven.

Door: werkgroep wetenschapsnieuws

Opzet van het onderzoek

Aan het onderzoek deden 34 mensen mee die milde of matige ziekte van Parkinson hadden. Zij werden willekeurig verdeeld in twee groepen. De ene groep kreeg echte ademspiertraining met weerstand, terwijl de andere groep dezelfde oefeningen deed zonder weerstand. Zo konden de onderzoekers goed vergelijken wat het effect van de training was. De training werd thuis uitgevoerd. De deelnemers trainden elke dag, 7 dagen per week, 2 keer per dag ongeveer 20 minuten. In totaal was dat ongeveer 40 minuten per dag. De training duurde 8 weken. Daarna werd nog eens gekeken hoe het ging na 12 weken, dus 4 weken na het stoppen.

> Lees meer over problemen met de ademhaling bij de ziekte van Parkinson

Sterkere ademhalingsspieren

De resultaten laten zien dat de mensen die de echte training deden duidelijk sterkere ademhalingsspieren kregen. Zowel de kracht van het inademen als het uitademen nam toe. Ook het uithoudingsvermogen van de ademspieren verbeterde. Dit betekent dat mensen langer tegen een weerstand konden blijven ademen zonder moe te worden. Opvallend is dat deze verbeteringen ook nog aanwezig waren vier weken nadat de training was gestopt.

Daarnaast waren er aanwijzingen dat de training ook andere klachten kan verbeteren. Deelnemers hadden minder last van kortademigheid en konden iets verder lopen tijdens een wandeltest van 6 minuten. Toch zijn deze resultaten minder zeker. De verschillen tussen de groepen waren klein en niet bij alle deelnemers hetzelfde. Daarom is het niet helemaal duidelijk hoe groot dit effect in de praktijk is.

Vermoeidheid en kwaliteit van leven bleef hetzelfde

Voor andere uitkomsten werd geen duidelijk effect gevonden. Vermoeidheid veranderde niet en ook de kwaliteit van leven bleef ongeveer gelijk. De kracht van hoesten verbeterde ook niet duidelijk. Volgens de onderzoekers kan dit komen doordat de deelnemers aan het begin van de studie weinig last hadden van deze problemen. Daardoor was er minder ruimte voor verbetering.

De onderzoekers denken dat deze vorm van training goed werkt omdat zowel de inademingsspieren als uitademingsspieren tegelijk worden getraind en omdat de training vrij zwaar is. Dit zorgt waarschijnlijk voor een groter trainingseffect dan wanneer je de spieren apart en minder intensief traint. Ook bleek dat de deelnemers de training goed konden volhouden. Bijna iedereen deed de oefeningen regelmatig en er werden geen bijwerkingen gemeld.

Er zijn ook enkele beperkingen uit dit onderzoek. Het aantal deelnemers was klein en alleen mensen met een milde tot matige vorm ziekte van Parkinson deden mee. Daardoor zijn de resultaten niet zomaar te gebruiken voor mensen met een ernstigere vorm van de ziekte.

Conclusie

Intensieve, gecombineerde ademspiertraining thuis is een effectieve en veilige manier om de ademhalingsspieren te versterken bij mensen met de ziekte van Parkinson. De training kan mogelijk ook helpen om kortademigheid en het uithoudingsvermogen te verbeteren, maar hiervoor is nog meer onderzoek nodig.

Samenvatting:

Ademen gaat vaak moeilijker bij de ziekte van Parkinson. Dit komt doordat de spieren die hiervoor nodig zijn minder sterk zijn.
Onderzoekers wilden weten of een intensieve training de ademhalingsspieren van mensen met de ziekte van Parkinson sterker kan maken.
Hiervoor lieten ze mensen met de ziekte van Parkinson tijdens 8 weken oefeningen doen, met of zonder weerstand.
De mensen die de oefeningen met weerstand deden, hadden aan het eind van het onderzoek sterkere ademhalingsspieren.
Dit was een kleine studie en niet alle resultaten lieten een duidelijk verschil zien. Het onderzoek laat zien dat het mogelijk is om de ademhalingsspieren sterker te maken, maar meer onderzoek is nodig om dit te bevestigen.