Kunst op het ParkinsonNet Congres

Woensdag bezocht ik het ParkinsonNet Congres, samen met heel veel andere parkinson zorgverleners. Online dit keer, maar toch had ik het gevoel verbonden te zijn met de bezoekers, de sprekers en de presentatoren. SAMEN.
De indrukwekkende opening werd verzorgd door Madelijne Kool, cabaretier en levend met parkinson. In haar lied zong ze; "ik heb het, maar ik ben het niet." Een zin die mij raakte en die nog maar eens aangeeft dat ook ik als zorgverlener goed moet blijven kijken en luisteren naar de mens achter de ziekte.

Cabaret, zang, schilderen, beeldhouwen, dans.... Allemaal vormen van kunst. Kunst is voor iedereen. Om zelf uit te voeren of om van te genieten. En laat dat nou bewezen helpend zijn bij parkinson. Prachtig toch?! Uit onderzoek blijkt dat bezig zijn met kunst de verschijnselen van parkinson (op dat moment) vermindert. Er waren deelnemers aan het onderzoek die de tijd helemaal vergaten en niet door hadden dat het al tijd was om pillen te nemen.

Twee uitspraken van de gasten aan tafel tijdens het congres gaven heel mooi weer wat kunst kan doen. Blanca Spee (neurowetenschapper) zei: "Kunst is een medium om met jezelf in gesprek te gaan." En Karel van Griensven (kunstenaar die leeft met parkinson) voegde daar aan toe: "als ik schilder ga ik inside-out". Wat ik vrij vertaal als; op het schilderij worden zijn gevoel en gedachten zichtbaar.

Zelf deed ik jaren aan jazz-dance. En al zag ik dat als klein meisje niet zo, ook dans is een vorm van kunst. Nu ik daar op terugkijk, denk ik dat dans mij altijd gebracht heeft wat ik er op dat moment van nodig had. Kracht, troost, blijdschap, bevrijding, vrouwelijkheid, verbinding met mezelf of met de groep, ontspanning, verleidelijkheid, of ontlading.

Het geluksgevoel dat kunst je kan geven, gun ik iedereen. Dus mocht het nog geen rol spelen in je leven, ga dan eens op zoek. En nog mooier, doe het SAMEN. Want SAMEN blijft voor mij het toverwoord in de zorg voor of het leven met parkinson.