Blog 12 juli 2026

Blog 12 juli 2026.

 Voorboden?

 Sinds ik heb geaccepteerd dat ik inderdaad Parkinson heb, ben ik gaan nadenken over  allerlei betrekkelijk kleine dingen, “voorboden”, die mogelijk met Parkinson te maken hebben.

Van sommige verschijnselen die (ver) vóór de diagnose optraden, waarvan ik in eerste instantie dacht dat ze van puur fysieke aard, of ouderdom gerelateerd, waren, heb ik nu wel de zekerheid dat ze Parkinson gerelateerd zijn. Zoals:

 Fijne motoriek, kleine bewegingen: al enkele jaren vóór de diagnose merkte ik dat ik niet meer goed kon “walsen” met een wijnglas. Voor niet-wijndrinkers: walsen is het snel laten ronddraaien van de wijn in een glas, om extra aroma’s los te maken. Dit was vervelend, omdat ik na m’n pensionering een kleine wijnhandel heb gehad, ik importeerde wijnen uit verschillende landen en moest veel ter plekke keuren. Voelde me regelmatig voor schut staan als het walsen weer niet lukte…

Geleidelijk aan merkte ik ook wat problemen met aankleden: knoopjes dicht- en openmaken, veters strikken. En bij het eten: m’n mes hanteren en coördineren met m’n vork. En bij het oppakken van kleine dingen.

Ook begon ik steeds slordiger te schrijven, steeds meer kriebelige lettertjes die ik in het begin nog wel zelf kon teruglezen maar later vaak ook niet meer; laat staan een ander. Dit terwijl ik, voor een linkspoot, best wel netjes in blokletters schreef. En plotseling kwam ik tot de ontdekking dat ik m’n handtekening soms niet goed meer kon zetten.

In eerste instantie dacht ik dat deze problemen uitsluitend kwamen door artrose van de gewrichten van mijn handen en heb toen een tijdje handtherapie gedaan. Maar echt helpen deed dat niet.

Grove motoriek, coördinatie van diverse spieren: het aanschuiven van een stoel aan tafel werd steeds lastiger, dit tot ergernis van mijzelf en m’n eega. Het wilde gewoon niet meer lukken om gelijktijdig de vereiste handelingen uit te voeren.

Tijdens wandelingen merkte mijn echtgenote als eerste op dat ik wat langzamer liep dan normaal; m’n excuus was “ik ben gewoon een beetje moe”, of “ik wil gewoon even rondkijken”, of “de kleinkinderen kunnen toch ook niet zo hard lopen”.

Verder wordt het omdraaien in bed en het opstaan steeds lastiger.

Allemaal zaken die ik toeschreef aan het ouder worden, lage rugpijn, afname van de spierkracht door te veel zitten.

Dit alles speelde al vanaf zo’n acht jaar geleden - ver voor de diagnose die inmiddels vier jaar geleden is gesteld.

Achteraf gezien waren dit voorboden van wat zou komen; niemand in mijn omgeving dacht op dat moment nog aan Parkinson.

 Voor de mannen onder ons tenslotte nog een bijzonder verschijnsel, waarvan ik mij afvraag of dat ook een voorbode van Parkinson zou kunnen zijn. Dit speelt al ruim 10 jaar!

Het betreft de dagelijkse routine van het scheren. Ja ik weet dat dat ouderwets is, en dat je een stuk cooler bent met een baard van tenminste een paar dagen, maar ik voel me er prettiger bij.

Scheren dus. Zo’n 10 jaar geleden merkte ik dat het meer moeite ging kosten om er weer glad bij te lopen. Dus maar eens een nieuwe scheerkop gekocht; anders dan bij vorige gelegenheden hielp dit een paar dagen en daarna was het weer hetzelfde verhaal. Een nieuw scheerapparaat dan maar – met hetzelfde resultaat. Dan maar wat meer tijd ervoor uittrekken – ik was gepensioneerd dus dat was geen ramp. Maar vreemd was het wel.

Inmiddels zijn de max 5 minuten van toen, nu opgelopen tot vaak meer dan 15 minuten. Natuurlijk heeft Parkinson me trager gemaakt, en ook m’n tijdsbesef is wat aangetast. Maar het blijft aan me knagen: kan ook dit een voorbode van Parkinson zijn? En dan bedoel ik niet zozeer de inspanning, hierover is wel e.e.a. te vinden op Internet. AI zegt bijv. bij zoeken naar “Parkinson en scheren”:

“Scheren met de ziekte van Parkinson kan een uitdaging zijn door tremoren (trillen) en stijfheid”, gevolgd door een aantal aanbevelingen.

Maar ik doel dan op de steeds minder wordende resultaten met hetzelfde apparaat. Veranderingen in de huid komen vaak voor heb ik begrepen; maar over steviger wordende baardgroei heb ik niets kunnen vinden. Of toch iets met de gezichtsspieren? Zo lang al vóór de diagnose merkbaar?

Als er meer mannen zijn met dezelfde ervaring, dan is het mogelijk een onderzoekje waard, dames en heren PD-wetenschappers?! Wie o wie?

    Wordt vervolgd…??