“Jonge Mantelzorger zijn betekent ook aan jezelf mogen denken”

Even een middagje helemaal weg.

Iets wat ik echt moet leren en verleerd ben, en nog steeds moeilijk kan loslaten of volledig van kan genieten. Even niet altijd ‘aan’ staan en zorgen.

Samen met een vriendin, ook mantelzorger, lukte het me wel! Aan een half woord genoeg en elkaar echt snappen en begrijpen! We zitten in hetzelfde schuitje, beide een partner die ziek is en een gezin met kleine kinderen. Parky-vrienden!

Het lijkt zo gewoon, even lunchen met vrienden. Maar dat ‘even’ is helaas voor veel jonge partners van hun geliefde die chronisch ziek zijn niet zo vanzelfsprekend.

Je kan niet zomaar alles laten vallen. Je moet zorgen dat je partner oke is of je kinderen opvang hebben of weten dat je partner de zorg voor je (jonge) kinderen aan kan. Te lang wegblijven is er vaak niet bij omdat het dan te belastend is. En er dan op vertrouwen dat het goed gaat en komt en het loslaten.

Zelf kijk ik regelmatig op mn telefoon, want onbewust blijf je ‘aan’ staan. Helemaal loslaten lukt mij niet. Maar het is zo belangrijk om aan jezelf te denken en je batterij af en toe even op te laden!

Deze is voor alle jonge mantelzorgers; ben lief voor jezelf, als je zorgt voor je partner, zorg dan ook goed voor jezelf❤️